Gönderilmemiș Mektuplar 16

08.10.2009

02.22

Merhaba Hayal’im,

Biraz önce ona birseyler yazdım.

Unutup sandığa kaldırılmış eski kokan hatıralar gibi bakıp bakıp yine üzülüyorum bu imkansız aşk için.

Aslında bunları okuduğun zaman belki bana kızacaksın ama bu çaresiz zamanlarda beni yalnız bıraktığın için asıl ben sana kızacağım.

Kendimi çok yorgun hissediyorum ve düşünmemek için çok çalışıyorum. Hayatım iyiden iyiye düzensizleșiyor. Birinin beni toparlaması, hayatımı düzene sokması lazım artık.

İş, dans, İspanyolca, ev, açık öğretim sınavları…

Yazarken bile yoruldum. Hepsine vakit ayırıyorum ama birgün biryerlerde düşüp kalmazsam iyi gerçekten.

Bazen hayallerime veda etmek, kaçmak, uzaklaşmak istiyorum ama onu bile yapamıyorum. Eşyalarımı toplayacak vaktim yok çünkü:)

Aslında ay ortasında Șile’ye gitmek istiyorum, kafamı dinlemeye ihtiyacım var.

Gerçekten neden bana sunulan güzelliklere karşı bu kadar kayıtsız davranıyorum anlamıyorum.

Hayatımda bana önem veren insanlar var, sevenlerim var. Onları bile kendimden uzaklaştırıyorum. Ailemi bile ihmal ettiğimi;babamın saçlarına düşen beyazlardan, annemin gözlerinin etrafındaki çizgilerden yaşlandığını farkediyorum.

Ne acı!

Aslında sadece mutlu olmalarını istiyoruz ama yanlarında olamıyoruz.

Ne olacak, zaman bize ne gösterecek bilmiyorum?

Bir Cevap Yazın