Gönderilmemiș Mektuplar 25 / Eski Sevgiliye Not

Ne güzel bitti ve biz ne de güzel ayrıldık değil mi sevgili?

Seninle tanışmadan önce ‘Gelecekteki Sevgiliye Not;…’ başlığı altında o kadar çok şey yazmışım ki sana dair, şimdi bakıyorum da; yazdıklarım ile yaşadıklarım arasında dünyalar kadar fark var.

Seninle ilk tanıştığımız anda soracağım ilk soru şu olacaktı;

‘Bu zamana kadar neredeydin be adam! Neden beni sevmek için bu kadar geç kaldın!’

Şimdi diyorum ki;

Keşke yollarımız hiç kesişmeseydi ve ben sana o soruyu sormasaydım. Sen hep olduğun yerde, o küçücük dünyanda mutlu kalsaydın.

Ve keşke sadece ‘gelecekteki sevgili’ olarak hayallerimde yaşasaydın. Ben sana yine notlar, yazılar yazsaydım. Seni özlemeye devam edip, birgün karşıma çıkacağın günün hayalini kursaydım.

Ben sana rengarenk çiçeklerle dolu kocaman bir bahçe, apaydınlık bir gelecek sunarken; sen beni zemheri gecelerde yapayalnız bıraktın. Yaptığın kıskançlıklar, gereksiz kaprisler ile ikimize de hayatı zindan ettin.

Sonra hiçbirşey olmamış gibi devam ettin hayatına kaldığın yerden. Benim ise; hayatımda ne maddi ne manevi hiçbirşey eskisi gibi olmadı. Herşeyi tükettiğin gibi onları da tüketip gittin.

Seninle birlikte; insanlara olan sevgim, güvenim, inancım da kayıp gitti ellerimin arasından.

Hayatımda ilk defa biri ile alakalı beklentiye girdim ve o yaşıma kadar kurduğum bütün hayallerin, isteklerin, arzuların altında kaldım.

Yetmiyormuş gibi, sen beni o kocaman enkazın altında da yapayalnız bıraktın!Bir an olsun sesimi duymadın sen benim. Altında kaldığım ağırlığın vermiş olduğu acı ile attığım çığlıklarla kulaklarını kapattın. Sen beni yine yalnız bıraktın!

Hani aşk vardı?

Hani ölürdün?

Hani yaşayamazdın?

Hani sen bensiz nefes bile alamazdın?

İnsanı severken öldürmek diye birşey var ya hani; birbirimize yaptığımız şey bunun bir adım ötesine geçemedi seninle.

Geçmesi için uğraştık mı?

Birbirimizi yemek dışında, birbirimizi kazanmak adına hiçbirşey yapmadık.

Ve şimdi olsa yine yapmayacağımızdan o kadar eminim ki; iy ki de sana hiçbir zaman sonsuza kadar güvenmemişim.

İlk başlarda çok kızdım kendime…

Hata yaptığımı düşünüp, kendimden nefret ettim. Şimdi ise yaşadığım birçok şeye hata değil, tecrübe olarak bakıyorum.

Ve en çok ne istiyorum biliyor musun?

Bana yaşattığını yaşamadan ölme!

O çok sevdiğin, hep arkanda durduğunu düşündüğün ama senin için kılını bile kıpırdatmayıp keyfine bakan ailen var ya; umarım onlar da yaşattıklarını yaşamadan ölmezler!