Gönderilmemiș Mektuplar 4

22.12.2007

01.17

Bu günle beraber sende bittin sevdan da. Bir karar verdim bu sabah ve alışkanı olduğum bütün kötü şeyleri bırakacağıma dair söz verdim kendime. Olması için ne kadar çok savaştım. O kadar çok savaştım o kadar çok savaştım ki gücüm tükendi.

Oysa ne kötü bir haldeyim, resmen acınacak hallerdeyim. Seni aklımdan çıkarmanın bu kadar zor olabileceğini hiç düşünmemiştim. seni ilk gördüğüm andan itibaren, sanki senelerdir tanıyormuş gibi bir his vardı içimde.

O sıcacık gülümsemen, yaşadığım bütün olumsuzlukları unuttururken bana şimdi nasıl olacak hiçbir fikrim yok.

Sabahları geç kalmamam için beni uyandırdığın günler vardı ya… En çok onları özleyeceğim.

Tarifsiz duygular içindeyim. Benim için Aşk mısın? Alışkanlık mısın? bilmiyorum. Tek bildiğim sen çok özlediğim.

Senin bir başkasına ait olma duygun beni bitiriyor. Neredeyse bir sene oldu tanışalı ama sen hala anlayamadın bendeki duyguları. Belki de bütün arkadaşlarımın dediği gibi hoşuma gidiyordur.

Oysa ne büyük günahtır bu; yani sevmediğin birine ilgi göstermek.

Sen bunu her defasında yapıyorsun ve benim tam Bitti! dediğim yerde yeniden başlatıyorsun herșeyi.

Ne olur yapma!

Bana bu acıyı yaşatma artık. Ya gel tut elimden ya da bana bu acıyı yaşatma artık…

Bir Cevap Yazın