Gönderilmemiș Mektuplar 6

17.01.2008

02.30

Birgün bu imkansız aşktan vazgeçeceğim, daha doğrusu vazgeçebileceğim aklıma bile gelmezdi. Tahminimden bile çabuk oldu seni unutmak.

Eğer o gün gelip seninle aslında kendimle yuzlezmeseydim eminim bu kadar kolay atlatamazdım.

Nasıl birşeydin ki hapsoldum sana ve dünya senin etrafında dönmeye başladı. Hani bana ‘Seni Anlamak İstemiyorum.’ demiştin ya, geri dönmek istediğinde ben seni anlamak istemeyeceğim.

Şuanda sanki hafızamı kaybetmiş gibiyim. Sen hayatıma hiç girmemiş, 10 ay hiç yaşanmamış,uykumda gördüğüm rüya gibisin.

Öncelikle resimlerini sildim bilgisayarımdan, görmeyeyim diye.

Numaranı sildim, boşta bulunup seni aramamak için.

Aldığın çikolatayı attım, midemi bulandırmasın diye.

Hediye ettiğin kulaklığı salladım bir yerlere.

Senden bahsetmemeleri için uyardım herkesi ve yine yeni kararlar aldım.

Her zaman alıp uygulanmadığım ama bu sefer uygulayacağım radikal kararlar;

Aşk yok, iş var.

Sen yoksun, kariyer var.

Hayatımda bir sevgiliye yer yok, sevgi hep var.

Erkeklere güven yok, arkadaşlık var.

Sen yoksun, ben hep varım.

Bir Cevap Yazın